því að það væri nú ekki viðeigandi að fólk sæi svona skrif og blabla... En svo hugsaði ég með mér að ég er jú mennsk. Það þýðir að blossa upp alls konar tilfinngar og vá hvað ég hef alltaf falið skuggahliðar og slæmar hugsanir.. En eru þær slæmar? Eru þær ekki frekar nær raunveruleika en margt annað? Ég er mennsk já og því hlýt ég að eiga slæma daga.. Ekki satt? EN s.s. ég er betri eða réttara sagt raunsýnni í dag en í gær svo að jebb reality bites en hvað með það? Ég er kraftaverk og ætla að vera það áfram. Það er lítil písl sem að á allt sitt undir því að ég standi mig svo að ég tók í hnakkadrambið á mér og fyrir hana að þá geri ég allt. Kallið mig klikkaða en hey ég er að vernda lítið barn og þá er ekkert óyfirsíganlegt. :o)

Ég hef nefnt það áður að það var veifað framan í mig að ég hefði "öryggishnapp" með því að hafna lyfjagjöf og fá að hafa þetta svona "my way"... Var skellt á smettið á mér með raunveruleikanum og gott betur en það í vikunni. OKOK Kooonaan var búin að tala um að fylgjast með ef að ég tæki þann valkost að hætta öllu en ég ullaði á hana. En ég fékk sannleikann í fangið núna í vikunni og sjæse hvað ég er ekki alveg að ná því... Þannig er að ef að ég hætti alveg að þá verður þetta hviss búmm bang og kvalir og sársauki (já einmitt eins og ég sé ekki búin að fá nóg) því að hey þetta steradæmi tæki ca. 4 ár að stilla líkamann en ég hélt að ég gæti hætt 1,2 og 10... Ef að ég geri það að þá vita þeir ekkert hvað gerist nema að það verðu vont. Hvað varð um kósý endalok og afslappelsi? Ég er mjög niðurdregin núna.. Svo langt niðri að a) heppni að vera hálf blind og þurfa að vera með sólgleraugu b) fólk sem að ég treysti er með áhyggjur af mér en fjandinn hafi það ég næ ekki upp í sperrurnar til að hengja mig og ekki hef ég lyfjamagnið. Já ég er beisk og bitur núna en andskotinn hafi það.. Má ég það ekki stundum?

Neibb en "duckfoot" á betur við. Lúbbi plúbbi er á útleið eða eitthvað eða ég hef traðkað of harkalega á honum... Er með tilvonandi sár á táberginu eða þar.. svona svipað og þegar að maður var á pinnahælum og fékk auman blett þar. Nú ég pússaði og bar krem á en ekkert virkaði fyrr en að ég mundi eftir brandar sem er reyndar byggður á smá sannleik.. Þannig að í gær haltraði ég um íbúðina og fann til það sem þurfti og án þess að það komi málinu við að þá átti ég bindi líka.. Þannig að það var smurt Sáragaldri á iljar, bindi sett yfir, þar yfir vafið umbúðum og svo sokkar og þar utan yfir dúnsokkar.. Glæsilegt göngulag.. jess sör. En eitthvað varð að gera því að ég er frekar upptekin af því að forðast lungnabólguna sem er verri en Votta Jehóva við dyrnar að reyna að komast inn! En s.s. gamli dýralæknabrandarinn kom að gagni og hér er ég með einstaklega flott mörgæsargöngulag á dúnsokkum og flott. Er að spá í að setja plastpoka utan yfir svo að dúnsokkar verði ekki rosalega skítugir.

Jebbs það er ég. Ég hefði e.t.v. átt að læra að verða þjálfari eða eitthvað því að ég virðist góð í að peppa fólk upp og ná fram samvinnu og öllu hjá þeim... Fór ekkert framhjá neinum sem að hefur unnið með mér held ég að ég gerði allt til að kalla fram það besta framlag í fólki sem að það bjó yfir.. En ég var eiginlega í spes peppvinnu um daginn. Það m.a.s. oftar en einu sinni og oftar en tvisvar. En það var nú líka eiginhagsmunaárekstur í málinu svo að ég var kannski um of tengd málinu.. Því að það fjallaði um lyfjagjöfina mína. Það er náttúrulega þetta blessaða streð við lyfjastofnun um að stytta tímann á milli gjafa sem að doksarnir mínir standa í en hey það er ég sem að fæ lyfið og get sko mælt með því.. En þar sem að s.l. ár hefur verið pínu erfitt að þá kom upp umræða hjá þeim (án þess að þeir bæru saman bækur mér vitandi) um hvort að við ættum ekki bara að aflýsa slagnum.. Mér var s.s. boðið upp á að hætta öllu lyfjasulli og bara að slappa af og taka því sem að verða vill. Ég viðurkenni alveg að ég hef oft hugsað þetta en ég ákvað að taka umhugsunartíma.. Þórunn læknir var búin að stinga uppá þessu og vildi þá fá að fylgjast með öllu þannig að það hefði ekki verið friðsæld eða neitt kósý við það... Nú Dr. Helgi var bara reiður við allt og alla nema okkur auðvitað yfir genginu og hélt að hann væri e.t.v. bara að kvelja mig með þessu.. En ég hugsaði málið í nokkra daga og svo tók ég ákvörðun. Það verður sko ekkert lúffað hér á bæ fyrir þessum fjárum. Slagurinn skal standa áfram og ekkert múður. Ég ætla að verða einstakari og það geri ég ekki nema að slást áfram. Rabbaði um þetta við þau hvert í sínu lagi og peppaði þau upp í að djöflast áfram með mér í gegnum þetta og held að ég hafi náð að koma þeim í gírinn :o) Þannig að núna er ég í smá fríi en slagnum verður haldið áfram þar til að ég ákveð annað.. eða almættið.

Hér er ég.. Komin heim eftir RVK ferð. Þar hitti ég meltingarsérfræðing sem að glotti þegar að hann tilkynnti mér að það yrði að spegla einu sinni enn og engin afsökun væri tekin gild.... Frekar skrýtið að hann skoðaði bara niðurstöður og hringdi til að frétta af vefjasýnum, hlustaði á mig en skoðai mig ekkert né potaði eða neitt. Treysti honum samt því að hann er svona glottandi hummari eins og Doksinn í RVK er og fleiri læknar sem að ég þekki og treysti. Nú svo fór ég ásamt Ingibjörgu sys að sjá Orð skulu standa og þvílík snilldarsýning.. Ég hló svo mikið að ég þurfti ekki að dæla gerfitárum í augun en að vísu var minnt rækilega á ástæðu næstu læknisferðar... Núbb ég s.s. mætti hjá blöðrusérfræðing... sem að kom svo í ljós að voru fleiri en ein. Skiptir mig engu máli en það var sónað og hrósað fyrir tæmingu, sónartæki rennt yfir aftur og þá kom furðusvipur því að hver var að fylla sig önnur en litla sæta blaðran mín.... hrummf. Nú svo kom að skoðun og spessin sagði mér að fyrst að væri búið að fjarlægja mest allt að þá myndi ég sleppa við töngina ógurlegu.. Ég var rosalega ánægð þangað til að kvensan byrjaði að þreifa fyrir sér.. Þreifa er OF vægt orð. Ég er helaum og yrði ekki hissa þó að það kæmi marblettur við naflann!! Nú uhh það var ekki í hefndarskyni sem að hún fékk gusu á sig samt. Hún sagði mér að slaka og ég sagði henni hvað myndi gerast en samt.. Well ég er bara tík greinilega og míg á andstæðinga hahahaha. Næst var komið að því að sitja og stúdera hvernig staðan væri og blabla... Nú blaðran er flott og fín svo að það þarf ekki að fikta í henni en þegar að ein þeirra þarna inni spurði hvort að ég gæti ekki bara minnkað vatnsdrykkjuna að þá sigu augabrúnir á mér og ég spurði hvort að hún vissi hvað væri að mér og hvort að hún vissi hvað Sjögren gerði?? Málið var útrætt þar með. Jú ég gerði smá grín þegar að var yfirheyrslan um ofnæmi og laumaði orðinu veikindi inn í romsuna og konugreyið var byrjuð að skrifa orðið þegar að hún áttaði sig múhahahaha. Nú en það var farið að spá í að senda mig til frekari sérfræðinga og útdeila lyfjum og það allt en þá sagði ég bara nei.... N-E-I. Það yrði fyrst að senda þeirra niðurstöður til minna lækna og þeir myndu ákveða hvað yrði gert. Lyf væri ég til í að vera laus við og aukinheldur yrði að vera öruggt að þau myndu ekki krossa neitt af þeim sem að ég er á nú þegar. Mér fannst þær verða hissa á að ég skyldi ekki strax stökkva á meiri skoðanir og svoleiðis en common... Ég er kona með reynslu og þetta er ekki að drepa mig eins og hinir fjárarnir. Búin að velta fyrir mér hvort að ég eigi nokkuð að gera meira í þessu... Nenni því eiginlega ekki og uhh það er þetta með að pissa kannski á fleiri lækna??

Því að það er ekki sama eftir hverju er beðið. Við erum t.d. að bíða eftir að proffinn kvitti fyrir dvöl minni á Borgó um daginn svo að læknirinn minn hér fái skýrslurnar um mig! En líklega mjög upptekinn eða kannski finnst honum ekkert áríðandi að gögn um mig berist þeim lækni sem að sér nánast alfarið um mig.. Nú svo er önnur bið sem að við erum svo sem sátt við að taki sinn tíma. Það er biðin eftir að byrji að blæða aftur.. Jafn fáránlega og það hljómar að þá vantar okkur þá blæðingu en ekki of öra samt. Hún er byrjuð hægt og rólega og við ætlum ekkert að láta sprauta garminn núna til að stoppa blæðingu og fara svo að leita að henni.. Minnir um of á landsdóm.... En annars er ég að bíða eftir vori og vellíðan.

Jasso nú er sko mikið búið að gerast... Var slöpp en ætlaði að liggja það af mér eins og oft áður en vinkona mín var af einhverjum ástæðum friðlaus og ég varð takk fyrir að ræsa út lækni á sunnudegi (OK mér leið bölvanlega) en minn læknir ekki við en sá á Klaustri lét ekkert plata sig.. Ég hafði svo samband við minn lækni á mánudeginum (óþekk ég því að ég átti að gera það á sunnudeginum) og það var ekki að spyrja að því. Mæting strax, skoðuð, pikkað bréf og ég varð að útvega far til RVK 1,2 og 3 annars hefði hann skutlað mér med det samme. Innvortis blæðingar góðan dag. Nú prímadonnan á yndislega mágkonu sem að keyrði garminn til RVK og við mættum á slysó þar sem að ég afhenti bréfið. En þar sem að ég er primadonna með stóru Péi að þá auðvitað hringdi ég "heim" á mína deild og klagaði yfir bið (eftir 5 mín.) og var kippt inn með það sama og það var byrjað að dæla vökva, blóðstoppandi og sterum (já skapið fór upp eins og venjulega) og svo byrjuðu lætin því að daman var ekki sátt við flensusjúklinga nálægt sér en elsku Ragna Björg (hún er héðan) var látin sjá um garminn og reddaði öllu og NB fékk hrós frá mínum stelpum þegar að ég mætti með nálina sem að hún setti í mig  Það var bannað að sofna því að það var verið að leita að stað fyrir mig til að sofa á?? Nú en ég endaði á Lýta og brunadeild svo að ég hlýt að vera burning hot því að ekki er ég lýti!!! Well ég veit ekki hvort að staffið þar eða ég var meira happý þegar að ég komst "heim" á mína deild. OK smá þras og barátta um yfirráð er bara norm á nýjum stað.. En sú sem að fylgdi mér upp á sjö sagðist skilja hvað ég meinti með að vera komin heim.. Hey hver fær ekki faðmlög frá staffinu og solleis?? EN það var a.m.k. grennandi að lenda í þessu ævintýri.. Þegar að matur var settur fyrir mig á fjögur að þá komst ég að þeirri niðurstöðu að m.a.s. vöðlurnar hans Sindra bró væru örugglega mýkri undir tönn en svinkan á diskinum.. en lán í óláni að hjúkkan (sem að ég var í valdabaráttu við) kom og hreytti út úr sér að ég væri á fljótandi fæði og svo föstu.. OK gott mál. En s.s. pappírar sem að fylgdu frá slysó pg fjögur ollu því að það var dælt í mig blóðstoppandi... sem að aftu á móti þýddi að allar speglanir þ.á.m í * sýndu engar blæðingar... Þannig að við þurfum að bíða þar til að þetta gerist aftur.. hef grun um að sú bið verði ekki löng. Nú en eins og Þóra mín hvíslaði að mér að þá fannst henni herfilegt að enginn drapst til að ég kæmist strax "heim" en ég fékk verkefni á stofunni.. Þau þekktu báðar ættir að baki mér og ég sem að skipti mér af öllu sem að kemur mér við og ekki fór auðvitað að skipta mér af stofufélaganum. Nú en þar fyrir utan setti ég met í að drekka Golightly sem er rangnefni því að það fer ekkert létt í gegnum mann sko! Proffinn yfir deildinni var á vakt og í hans augum er ég "keis" en ekki mennsk svo að þegar að hann spurði á 3ja degi föstu og sullsins hvernig ég hefði sofið að þá svaraði ég auðvitað "eins og ungabarn... með bleyju!" Honum fannst þetta ekki jafn fyndið og mér og kandidatinum sem að var með honum.... En það var fljótt að fréttast að hennar háting væri komin "heim" svo að staffið hrúgaðist inn og m.a.s. kooonaan kom og var mennsk. Nú minn kæri doktor var frekar bissí en ég fékk heimsóknir frá honum og skiló svo að ég var róleg. Sparkað út á föstudegi en staffið mótmæltii harðlega þar sem að blóðið rann varla í mér en ég var foj og fór víst... Æddi heim til mömmu og svaf og svaf. Hef varla hugmynd um hvernig mér tókst að komast í stætó heim.. Svefn er málið í dag og kisurnar eru strangari en hún þarna Florence Nightingale... En s.s. beðið eftir að það byrji að blæða aftur og þá gerum við skurk.... En ég er enn að velta fyrir mér hvernig borga ég þeirri elsku sem að hætti ekki fyrr en að ég leitaði læknis?

Það er eitthvað vesen þannig að það sjást ekki nýjar færslur.. veit ekki afhverju.

Hét hún það ekki myndin þarna með Costner? Fór eitthvað að hugsa um þetta því að ég sá fyrirsögn á mbl um að einhverjum pjökkum finnst úlfar kynþokkafullir... jeahh ég skil þá því að úlfar eru glæsileg dýr. En úlfurinn sem að er búinn að fylgja mér meira og minna allt mitt líf og tja jú ég dansa stundum við þannig séð er ekkert sexý. Ég er eiginlega á því að hann sé eins ósexý og hægt er að hugsa sér... Rauður? Útsmoginn fjári sem að étur mann innan frá? Kann ekki almenna gestrisni og það er sko ekki nærri því eins kósí að kúra með honum og köttunum. En afhverju skyldi ég nú að vera að röfla um úlfinn minn (hann er minn hvort sem að mér líkar betur eða verr) eina ferðina enn? Jú því að hann er þaulsetinn og eiginlega þekki ég ekki veröldina án hans. Myndi ég sakna hans ef að hann hyrfi?? Nei en það tæki mig líklega smá tíma að læra að lifa án hans. Það að geta allt í einu verið heilbrigð og geta gert hlutina eins og aðrir án eftirkasta yrði pínu spes. Við úlfurinn erum í dansi núna.. Gætum verið á sviði Þjóðleikhússins þar sem að ég lægi og úlfurinn væri að dansa á maganum á mér. En ég mun standa upp og slá úlfinn ofan af mér og henda honum út í horn með snöggri hreyfingu þar sem að hann mun lúta höfði og þykjast bundinn en stekkur svo skyndilega í dansinn aftur af fullum krafti. Þetta er alltaf sami dansinn ár eftir ár.. En ég nenni að dansa endalaust við hann og er með góða þjálfara. Dansþreytan sem að sótti á mig í vetur er að líða hjá og ég er tilbúin að taka nokkur spor og það sem að meira er að þjálfarar eru með óvænt atriði sem að hann veit ekki um.. En þar sem að við erum að improvera eða hvað það sem að það er kallað að þá vitum við ekki hvaða dans hann mun dansa þegar að ég tek óvænt mín spor. En eitt er víst að ég og úlfurinn minn munum dansa áfram og ég ætla að dansa endalaust ef að þess þarf. Annað okkar mun örmagnast á endanum en ég er með nýja skó og stíg taktinn.

Mikið lesnar bækur í veröldinni.. Ég hef lesið aðra nokkrum sinnum en hina hef ég alltaf verið að geyma en veit þó slatta og það er oft lesið upp úr henni og vitnað í hana. Hún gegnir hlutverki bréfapressu á mínu heimili.. Það var ekki viljandi. Hey ég rétt náði að fletta upp á einhverja blaðsíðu og muna eina ritningagrein þegar að ég var fermd! Kaldhæðnin var kannski að það voru orð Júdasar sem að ég vitnaði í og enn meiri kaldhæðni e.t.v. að það var Óli Skúl. sem að blessaði gripinn (mig) og gaf mér svo bókina áritaða af sér en ekki höfundi..  En aftur að samanburðinum... Báðar eru aðallega um eina manneskju, gæsku hennar og visku ásamt áhrifum á annað fólk. Ég fíla innihaldið í báðum þó að önnur sé ólesin og þær eru báðar ofarlega í huga mér flesta daga s.s. aðalpersónur  bókanna og jú pabbi annarar persónunar. Hún mamma mín er þrælgáfuð kona og þekkir alla kafla lífsins (því miður hugsa ég stundum) og þegar að veikindin fóru að flækja líf mitt að þá ráðlagði hún mér og gerði sjálf að taka Pollýönnu á þetta og það létti margt. En eins mannleg og breysk eins og ég er að þá kom nú oft fyrir og gerir enn að ég vil bara fá að tauta, tuða og taka bræðiskösst og í eitt skiptið (líklega sterar að hjálpa) að þá tilkynnti ég hvert mætti troða þessari Pollýönnu og blabla það gæti enginn verið svona. Þá kom mamma með eitt það besta sem að ég hef heyrt og ég sver það að bæði hugsa ég oft um þetta, lifi eftir því og segi frá.. (sem að er mikið gert í hinni bókinni að því að mér skilst) Þar sem að ég stóð nötrandi af bræði yfir einhverju og fussaði yfir stelpuóféti sem væri alltaf í góðu skapi að þá sagði hún mamma " Sko það getur enginn verið alltaf svona glaður og jákvæður tja nema kannski þroskaheftur einstaklingur en við vitum að það var Pollýanna ekki en höfundurinn sleppti bara að skrifa um þegar að hún fór ofan í kjallara og sparkaði í þvottabala og grýtti kartöflum í veggina.. það nennir enginn að lesa um það!".. ÞVÍLÍK SNILLD!! Þannig að Pollýanna komst í náðina aftur.. Pabbi dúddans í hinni bókinni hefur alltaf verið með mér í för.. Ég spáði bara aldrei í það. Þetta er svona eins og með öryggisbelti.. Þú spennir það alltaf á þig ósjálfrátt og stólar á það en það koma tímabil hjá ungu fólki að það vill þykjast töff og notar ekki beltin.. Svipað með hann og ég svona hafði hann til vara um tíma.. Svipað og töffarinn sem rúntar um beltislaus meðan að það eru farþegar í bílnum en spennir um leið og hann er einn og skammast sín pínu fyrir að nota ekki beltið. Nú en svo að við snúum okkur aftur að pabbanum (já ég er búin að heyra brandann um meðlagið sem að hann slapp við en svona í alvöru? Hefur hann ekki borgað ríflega?) Hér er ég og hann með.. alveg eins og ég fer ekkert án lappa eða handleggja að þá þarf ég ekkert að festa hann á mig að morgni frekar en hugsanir og ímyndanir um hvað Pollýanna myndi segja/gera í einhverjum aðstæðum. Ég hef oft verið spurð að því hvort að ég sé ekki reið við hann útaf öllu sem fyrir mig hefur komið og yfir því hvernig líf mitt er (NB HANN henti mér ekki ofan í kommóðuskúffuna heldur minnkaði skaðann og HANN henti mér heldur ekki í uppþvottavélina á sínum tíma) og ég verð alltaf jafn hissa. Ég er nefnilega þótt skrýtið sé að segja það ákaflega þakklát fyrir að vera valin úr þessum systkynahóp. Fyrst að eitthvað okkar varð að fá þetta að þá er ég þakklát fyrir að það var ég (þarna kemur Pollýanna sterk inn) því að ég get ekki óskað neinum að lenda í svona. Þannig að ég stari stundum á fólk og stama út úr mér hvað ég sé búin að fá í staðinn. FULLT af frábæru fólki sem að ég hef kynnst t.d. og ég já þessi ég sem að er ekki búin að læra eða verða stór (bókstaflega) er búin að hjálpa öðrum svo mikið bara með því að vera til og vera veik því að ég var og er rannsökuð á margan máta (sumu vil ég ekki mina eftir að vísu en það er þarna samt) og það hefur hjálpað öðrum sem eru að fást við það sama. Ég hugsa mest um litla stúlku sem að ég hef verið að fylgjast með.. Hún er að kljást við sama óþverra og ég en afþví að ég fékk þetta fyrir löngu og búið að gera margt að þá er hægt að hjálpa henni meira. Ég lít stundum á að það sé mitt hlutverk að gera hennar líf betra (komum aftur að BÓKINNI.. bera syndir mannkyns) og hey hversu margir geta labbað inná Borgó og m.a.s. vaktmennirnir sem að ég efast um að margir viti af þó að þeir séu þarna heilsa manni með nafni og kjafta og sveigja reglur fyrir mann? Litlan þeirra.. það er ég :o) EN ég er mannleg þrátt fyrir allt og hef nú stundum rökrætt, þrasað og tekið bræðisköst við HANN. Eins og þegar að pabbi var veikur og það var alveg vitað hvernig sú barátta endaði að þá réðist ég í bræði og vanmætti að prestinum og heimtaði að vita hvað HANS Guð væri að meina með þessum óþverraskap! Sírann hér er klár og kann sko sitt fag og rúmlega það og vissi nákvæmlega hvernig átti að stoppa ofsann. Blótsyrðarunan sem að frá honum kom um hvað þetta væri skítt sló sko sjóaratrantinum á mér við!! Ég já ég varð kjaftstopp. "Uhh er það ekki þitt djobb að dásama HANN og verja gjörðir hans?" NEI ekki þegar að svona heimskulegur atburður er að gerast.. Það var allt loft úr mér og við ræddum málin í ró og næði. Hey ég bauð HONUM mig í staðinn fyrir pabba minn en HANN vildi það ekki frekar en þegar að ég hef boðið það síðar. Tók mig smá tíma að sættast þá en allt hófst það á endanum og í dag erum við vinir sko ég og HANN því að sírann hér var ekkert ósáttur við mig ;o) Nú en svona svo að ég reyni að fara að koma þessu á skýrt mál að þá sá ég í dag að vinur minn á Fésinu var að vitna í orð HANS eins og oft áður og mér líður alltaf vel með það en.. það er kona sem að vinur minn sýnir ótrúlegt umburðarlyndi því að hún trompast oft þegar að hann gerir þetta og ræðst að honum í orðum.. Það er sko hvorug bókin í hennar bókaskáp ef að ég giska rétt. Hann svarar henni bæði eins og málsvari HANS og sem Pollýönnu þenkjandi en hún lætur ekki segjast. Þegar að ég var að skoða orðaskiptin í dag að þá áttaði ég mig á nokkrum hlutum. 'Eg hef sko haft bæði HANN og Pollýönnu í fullu djobbi s.l. daga meðan að ég var að taka erfiða ákvörðun og... Statusar vinar míns þegar að hann vitnaði í HANS orð hjálpuðu mér helling sem og Pollýönnu hugsun.. Ef að ég geri þetta ekki að þá gæti litlan þurft að gera þetta og ef að þetta virkar hjá mér að þá hjálpar það litlu stúlkunni. Jamm það sem að ég er í raun að segja að þó að ég eigi eftir að lesa bókina með stóra Béinu að þá kann ég helling í henni og Pollýanna ætti að vera skyldulesning og það oftar en einu sinni því að án hennar hugsunar og með HANN í mínu liði að þá væri ég ekki hér ;o)