Fólk brást misjafnlega við síðustu færslu. Það sem að ég er eiginlega ósátt við er að ég er sátt við færsluna. Þarf að fara að koma í mig dug og bardagaham. Það má segja að ég hafi byrjað með því að panta tíma hjá Helga og svo kallar hann á kvensuna til að koma og hitta okkur og skoða mig. Svona til að sýna henni forgangsröðina.. Barnalegt? Já en mér er sama.. eins og reyndar um allt. Það gengur ekki. Verð að koma dýrinu innra af stað. Ég virðist bara horfa út í bláinn hið innra og geri ekkert. Hvorki til að hrista af mér dofann eða vinna í málum. Er að missa húsnæðið hér og á að vera búin að tæma 1. apríl en er ekki farin að auglýsa eða neitt. Sit núna með autt blað fyrir framan mig og kem ekki auglýsingu um húsnæði á blað. Hvað gerum við ef að við fáum ekki húsnæði? Ef að við fáum húsnæði munu þær sætta sig við það eða verð ég í því að sækja þær hingað? Dreymdi/hugsaði um hvað ég myndi gera ef að við fengjum ekki húsnæði og var að vinna úr ákveðnum vandamálum þegar að ég sofnaði sem betur fer.. en þessi hugsun er í bakgrunni eins og fleira. Held að það sé ekki spurning að ég verð að spila rokk og ról og reyna að ná fram dýrinu og bardagaviljanum og því öllu ef að eitthvað á að ganga. Ekki fer ég að hætta við helvítis lyfjagjöfina eftir að vera ´búin að berjast fyrir að fá henni flýtt... Nei það gengur ekki.. En eiginlega er ég að gera það þeirra vegna en ekki mín að mæta.. jú og þó. Mæti til að sýna og sanna að ÉG er drottningin og ÉG er í aðalhlutverki og ÉG er það merkilegur einstaklingur til að fá 100% þjónustu og rúmlega það og að ÉG viti að þetta lyf virkar svo að það verði ekkert hreyft við því... Nú og svo treysti ég á að sterabústið kippi mér í ofsa og framkvæmdir. Jæja best að hysja upp um sig og fara að gera eitthvað.... Drullukvíði að pakka niður ef að þess þarf en þegar að ég hugsa um það lætur draum/hugsunin frá í gær á sér kræla og það vil ég ekki.
Farin að rokka upp tilveruna.

Tímin líður hratt eftir því sem að árunum fjölgar... Var búin að semj þennan fína pistil í kollinum í gær en það var í gær jamm og já.
Tók á móti árinu 2011 á svipaðan hátt og 2012.. Pínu lasin en það var í góðu lagi því að ég er ekki þessi áramótatýpa. Nenni ekki að tala um elgosin og öskuna... Ein skurðaðgerð í janúar þar sem að innvolsi var fækkað.. Fín þjónusta á St. Jósefs svo að ég er ekki sátt við lokun þar. Doksinn var að vísu dauðhræddur við svona "keis" eins og mig þannig að fyrir það fyrsta að þá er ég með risaör utan á mér og var útúrdópuð allan tíma og var farin að afþakka lyf og það er MJÖG sjaldgæft...Febrúar?? Ekkert merkilegur. En var boðið til Danmerkur og dreif mig þó að ég væri pínu veik. Baktryggði mig með því að skilja eftir skilaboð til sérfræðingsins hjá einni sem að ég vissi að myndi skila boðunum seint og illa enda passaði það að ég var lent í Köben þegar að hann hringdi. Ég fékk svona dææææssssss í símann og fyrirmæli um að skila mér beint á Borgó þegar að ég kæmi heim. Átti dásamlega daga í Köben hjá henni Ólu minni. OK við fórum ekkert um eins og planað hafði verið en það var bara betra að vera bara tvær í rólegheitum. Heim kom ég í hjólastól þar sem að ég var frekar illa bólgin. Lenti að vísu í SS öryggisverði á vellinum í Köben. Vá ég hélt að hún færi uppí * á mér. Beygði mig fram þar sem að ég sat í stólnum og leitaði og stóllinn og driverinn fékk svipaða meðferð. SS daman tilkynnti mér svo náðarsamlegast að hún ætlaði að gefa mér poka til að setja krem og ilmvatn í.. OK ég mundi ekkert eftir þessari reglu... Nú heima beið mín stóll (Ólafía sá um þetta allt þessi elska) og þar var brunað gegnum flugstöðina en ég tók nú í hemilinn þannig séð því að ég þurfti að fara í fríhöfnina að skipta hlut og þá kom babb í bátinn.. Starfslýsing þeirrar sem að keyrði bannaði að hún færi með mig þangað. Þrjóskan mín kom upp og ég skæklaðist inn og að fyrstu hillunni og greip nammipoka fyrir staffið mitt (á spítalanum) og skilaði og valt svo eiginlega aftur í stólinn og mamma tók á móti mér en í stað viðkomu á Borgó var farið heim og Borgó tekið deginum eftir. Þar kom enn og aftur hæfileiki minn til að vera tvær manneskjur í ljós því að eins og kallgreyið sagði að þá var augljóst að ég var mikið veik en blóðprufurnar voru normal eða sko eins normal og þær geta verið í mér. Einn kandidat fékk kennslustund í "Hlustaðu á sjúklinginn" þegar að kom að aftöppun á blóði... Við sögðum henni að hægri hendin væri ónýt en hún hafði sko unnið á barnadeild (vesalings börnin) og gat allt að eigin áliti.. Tilkynnti henni að 3ja stungu reglan gilti ekki og það eitt hefði átt að vara hana við og líka það að Þóra hjúkka gerði sér upp erindi fram hálf flissandi.. 2 sprungnar æðar og 5 stungur út í bláinn og þá viðurkenndi stelpugreyið sig sigraða. Nú það var ákveðið að skella lyfjagjöf í garminn stuttu eftir þetta. Það hefði verið mikil bót ef að ég hefði ekki fengið ákall um hjálp og auðvitað skellti ég mér í naríurnar utan yfir buxurnar og gerðist súperwoman.... Slagurinn við kerfið er skelfilegur og gekk á ýmsu... Var s.s. að hjálpa fyrrverandi tengdó í slagnum við að sonur þeirra fengi hjálp. Eins og ég sagði að þá gekk á ýmsu og t.d. kom nýr karakter fram hjá honum sem að hótaði mér öllu illu en það gerði mig bara ákveðnari í verkinu. Sumarið leið eiginlega með símtól á eyranu, farsímann á hinu og pikkandi á tölvugarminn hennar mömmu þar sem að minn garmur hafði gefið upp öndina eða gæsina (nánar um það síðar) Nú eftir að hafa vaðið í Borgarlækni sem að sýndi smá yfirlæti og hélt að þetta væri nú bara smámál að þá vissi ég að núna væru málin komin í réttan farveg og ég viðurkenni alveg að ég gat ekki annað en glott þegar að Borgarlæknir hringdi og tilkynnti mér um töf á að maðurinn yrði tekinn þar sem að lögreglan vildi senda sérsveitarmenn með honum.. Hann var hissa en ekki ég og þá held ég að hann hafi áttað sig á að við vorum ekki að ýkja neitt í sambandi við þennan vesalings mann. En s.s. allt þetta vesen klúðraði líklega verkun af lyfjagjöf en það kom önnur í haust... Nú kallinn komin á Klepp og þá kom næsta áfall.. ÉG já ég varð fertug!! Ætlaði nú eiginlega að afneita þessum atburði og svo var þetta um verslunarmannahelgina svo að ég var ekkert að hafa þetta spes.. En ég á famalíu sem er sniðug. Nú ég þurfti í borgina strax eftir versló og þá var mér tilkynnt að hvort sem mér líkaði betur eða verr að þá yrði smá kaffiboð (ég hafði nú talað um það sjálf reyndar) og það var ákveðið að hafa það hjá Öglu þar sem að hún væri með mesta plássið því mér til furðu voru allir til í að koma?? Nú eins og sönn drottning mætti ég síðust í veisluna og þar fékk ég nett sjokk. Sko fyrir það fyrsta var fullt af fólki á svæðinu og mamma þessi elska hafði dreift því að tölvulaus væri ég og þar sem að ég er svo mikið einangruð að þá er tölva bráðnauðsynleg og það var lagt í púkk... Þegar að Birna Kolbrún og Vera Mekkin ákváðu að skella framan í mig plastpoka með upprúlluðum 500 kr. seðlum að þá starði ég eins og asni og já var ekki alveg að fatta þetta en sit s.s. núna með Lenovo Djásnið mitt og skrifa þetta. Ágúst mánuður byrjaði sko vel þrátt fyrir veikindi. September... Lyfjagjöf og nýr læknir kom inn í teymið... Hún átti sko að vera með reynslu og fínerí frá USA og doksinn minn bjartsýnn... Bjartsýnin okkar dofnaði þegar að hún stakk upp á lyfi sem að ég var sett á 1984! Bjartsýnin hvarf endanlega þegar að við spjölluðum saman á Þorláksmessu ég og hann og í ljós kom að það eru margar vikur síðan að hún sagði við hann að hún væri að fara að tala við mig... Ekki hef ég heyrt neitt þrátt fyrir skilaboð. Nú og þar sem að hún kvartar yfir að hafa ekki nóg að gera þegar að hún er á Borgó að þá fannst okkur þetta klént.. Hún fékk stöðulækkun með það sama hjá okkur.. Ég vildi sparka henni frá borði en hann bað henni griða svo að hún er messagutti en hann skipperinn áfram. En já það var þessi lyfjagjöf í september... Enn og aftur var smá vesen sem að ég þurfti að sinna fyrir tengdó... Loki hinn lævísi (hann heitir núna Loki í alvöru) var búinn að átta sig á að einhver annar en þau stæði í vegi fyrir að hann gæti leikið á alla eins og venjulega og labbað út og þurfti ekki að hugsa lengi líklega til að fatta að ef einhver sæji við honum að þá væri það ég... Hringingar og vesen... En það leið hjá. Október var bara slappur meðan að ég beið eftir að lyfið kikkaði inn.. Nóvember fínn og Desember líka fyrir utan alls konar vesen því að ég er líklega búin að vinna úr lyfinu og eitthvað vesen en það reddast. Nú það sem að stendur uppúr á árinu er að fyrir utan að verða fertug en ekki fullorðin að þá samþykkti ég loksin að ég þyrfti heimlishjálp. Er búin að sparka nánast stanslaust í mig síðan fyrir að vera ekki löngu búin að þessu.. Sigga er frábær og ég kemst sko ekki upp með neitt múður   Held að þetta sé ca árið í hnotskurn (pistillinn í hausnum í gær var flottari) og ég ætla að hafa árið 2012 flott og frábært.

Ég fékk bók frá Ingibjörgu sys í jólagjöf.. eftir hana sjálfa svo að ég vissi að þetta væri góð bók. Ég byrjaði lesturinn áðan með sólgleraugu á nefinu og augndropa við hendina.. En vá hvað ég þurfti fljótlega ekki á dropunum að halda. Ég er bara rétt byrjuð á bókinni en er bæði búin að brosa útað eyrum og sökkva í minningar ásamt því að tárast við lesturinn og minningar. Ein minning sem að hún systir mín litla með ljósgullið hár (ég hélt sem krakki að þetta væri um hana) skrifar um er að hún var (er og verður) pabba stelpa og að við hin systkynin fengum hana oft til að biðja um það sem að var búið að segja nei við okkur um.. og það virkaði. Hún veltir upp spurningunni um hvort að við höfum vitað að hún var uppáhalds hjá pabba og hvað okkur hafi fundist. Ég get sagt fyrir mig að ég vissi það og fannst það eðlilegt og skiljanlegt því að hún var dásamlegt barn, frábær unglingur og er í dag stórkostleg kona. "Nei ekki hún Ingibjörg mín" heyrðist einu sinni þegar að var verið að tala um að við systkynin hefðum verið að gera eitthvað af okkur. Þannig var þetta og almáttugur minn hvað ég skil hann pabba minn vel. Því að hún Ingibjörg systir er sko manneskjan sem að ég myndi vilja verða þegar að ég verð stór. Þess vegna nístir það inn í merg og bein þegar að ég skynja söknuðinn hjá henni og ég tek fram vasaklútinn og bankakortið (ekki debetkort heldur bankakort) sem að ég geymi sem dýrasta djásn og er dýrasta djásn og hugsa enn og aftur afhverju hann? Ég mun á mínum degi spyrja þann með ljáinn og það er eins gott að hann komi með haldgóða skýringu því að frá því að ég man eftir mér hafa verið skráð niður í minni mitt nöfn þeirra sem að gerðu Ingibjörgu minni eitthvað og það er sko geymt en ekki gleymt en verst er þó að mitt nafn kemur oft fyrir á þeim lista...